Δικηγόροι: Α. Γιουρέλης, Π. Χατζηκοσμά
Το γραφείο μας πέτυχε την ακύρωση αναγκαστικής κατάσχεσης που είχε επιβληθεί στην κύρια και μοναδική κατοικία των εντολέων μας, αποτρέποντας την απώλεια της οικογενειακής τους στέγης.
Στην υπό κρίση περίπτωση είχε επιβληθεί αναγκαστική κατάσχεση σε ακίνητο που αποτελούσε την οικογενειακή στέγη των εντολέων μας, με σκοπό την ικανοποίηση απαίτησης της δανείστριας τράπεζας ύψους 25.699,17 ευρώ, ενώ η εμπορική αξία του κατασχεθέντος ακινήτου ανερχόταν περίπου στο ποσό των 225.000 ευρώ. Η δυσαναλογία μεταξύ της εκτελούμενης απαίτησης και της αξίας του ακινήτου ήταν προφανής, γεγονός που αποτέλεσε βασικό στοιχείο της επιχειρηματολογίας που αναπτύξαμε ενώπιον του δικαστηρίου.
Παράλληλα, αποδείξαμε ότι στην ιδιοκτησία των οφειλετών υπήρχαν και άλλα ακίνητα μικρότερης αξίας, τα οποία, εάν επιβαρύνονταν με αναγκαστική κατάσχεση, θα επαρκούσαν για την πλήρη ικανοποίηση της εκτελούμενης αξίωσης της τράπεζας. Κατά συνέπεια, η επιλογή της δανείστριας να στραφεί απευθείας κατά της κύριας και μοναδικής κατοικίας των εντολέων μας, παρακάμπτοντας άλλα διαθέσιμα περιουσιακά στοιχεία, κρίθηκε ότι υπερβαίνει προφανώς τα όρια που θέτουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.
Με βάση τα ανωτέρω, το Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας με την υπ' αριθμ. 5383/2025 απόφαση του έκανε δεκτή την ανακοπή μας και έκρινε άκυρη την επιβληθείσα αναγκαστική κατάσχεση, αποτρέποντας τη διαδικασία πλειστηριασμού της κύριας κατοικίας των εντολέων μας και διασφαλίζοντας τη διατήρηση της ακίνητης περιουσίας τους.
Ενδεικτικά, στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρονται τα εξής: «Το δικαστήριο κρίνει ότι η επιβολή της κατάσχεσης στην κύρια και μοναδική κατοικία-οικογενειακή στέγης των ανακοπτόντων αξίας πολλαπλάσιας της οφειλής τους προς την καθ' ης η ανακοπή (για την οποία επισπεύστηκε η αναγκαστική κατάσχεση 225.000 ευρώ για εξόφληση οφειλής 25.699,17 ευρώ), με τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας, φέρει τα χαρακτηριστικά στοιχεία της κατάχρησης δικαιώματος κατά άρθρο 281 ΑΚ, ως υπερβαίνουσα προφανώς τα όρια τα επιβαλλόμενα από την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, αλλά και από τον κοινωνικό και οικονομικό σκοπό του δικαιώματος, και επομένως είναι καταχρηστική κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 281 ΑΚ και εντεύθεν άκυρη, διότι η δήλωση επίσπευσης του επίδικου πλειστηριασμού και ο συνακόλουθος πλειστηριασμός εμφανίζονται σαν μέτρα εξαιρετικής σκληρότητας για τους ανακόπτοντες, τα οποία υπερβαίνουν τα ανεκτά όρια θυσίας τους, αφού είναι έκδηλη η μεγάλη δυσαναλογία μεταξύ του μέσου εκτελέσεως και του σκοπού για τον οποίον επιβάλλεται, κατά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, που αποτελεί θεμελιώδη κανόνα ρυθμιστικό των σχέσεων εξουσίας, συνεπάγεται δε ιδιαιτέρως επαχθείς γι' αυτήν συνέπειες που καθιστούν μη ανεκτή την πραγματοποίηση της απαίτησης της καθ ης η ανακοπή μέσω της εκπλειστηρίασης του κατασχεθέντος ακινήτου τους, κατά της περι δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου».